ตอนเด็ก คุณเคยเห็นพ่อแม่ ทะเลาะกันบ้างหรือป่าว ถ้าไม่เคยเลย ขอแนะนำ ให้ครอบครัวของคุณไปรับรางวัล ครอบครัวตัวอย่าง จาก อดีต ส.ว ระเบียบรัตน์ เดี๋ยวนี้ แต่ถ้าไม่ใช่ ผมก็ขอเล่าต่อไปทุกครั้งที่แม่ผม มีปากเสียง กับ พ่อ ด้วยเรื่อง เล็กน้อย หรือ โหญ่โต ยังไงก็ตาม ทะเลาะแล้ว แม่ผมก็จะแสดงความน่ารัก ด้วยการ
พาลูกออกไปเที่ยวกัน สองคน อารมณ์ประมาณว่า กูจะพาลูกหนีออกจากบ้านแล้วนะ อะไรอย่างนั้น สถานที่ยอดฮิต ที่แม่ผมพาไป มีแค่สองที่ จากการทะเลาะกันประมาณ 30 กว่าครั้ง ก็จะมี เขาดิน และ สนามหลวง แม่ผมคงจะ รู้จักทางแค่นี้กระมัง ไม่งั้นผมคงได้ไปเปิดหูเปิดตาที่อื่นบ้าง
และด้วยความชิน ที่ผมได้ไปบ่อย หรือ ระลึกชาติได้ตอนไหนก็ตามที ผมรู้สึกผูกพัน กับสนามหลวงมาก เวลา ไม่สบายใจ ก็จะไปไหว้ พระแก้วมรกต และ ศาลหลักเมือง เวลาอารมณ์ ดี ก็จะไปเมาแถว ถนนพระอาทิตย์ หรือ ตรอกข้าวสาร เวลาจิตใจหดหู่ ก็จะไปเดินท่าพระจันทร์ หรือเวลา อยากกินไรอร่อยๆ ก็ไปท่าช้าง เห็นมั้ย มันได้ทุก feel
จริงๆแล้ว ผมมีความตั้งใจ อย่างนึง ที่คิดว่าชาตินี้อยากจะทำ ก็ คือ อยากนอนค้าง กลางสนามหลวงสักคืนนึงในชีวิต เราจะได้เรียนรู้ว่า คนเร่ร่อน หรือ คนที่ไร้ญาติขาดมิตร เขารู้สึกอย่างไร เวลาที่นอนตากลม และตามองฟ้า อย่างนั้น (จริงๆผมเคยนอนกลางป่าตอนเรียน รด. มาแล้วคงไม่ลำบากมากนัก)
แต่ยังไม่มีโอกาสได้ทำ และ อาจจะไม่ได้ทำ ก็ได้ ไม่รับปาก ถ้าทำแล้วจะบอกอีกที 555คำว่าสนามหลวงของผม มันค่อนข้างจะกว้างมาก มันคือทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ผมอยากจะไปสัมผัส และยังมีอีกหลายที่ รอบสนามหลวง ที่ผม ยังไม่ได้ไป อย่างวัดโพธิ์ เนี่ย ยังไม่เคยไปนวดเลย แค่เดินผ่านเท่านั้นเองผมอยากให้ สนามหลวง เป็นอย่างนี้นานๆ เผื่อว่า อนาคต ผมอาจจะไม่เหลือใคร แล้วได้มานอนพักแรมบ้างก็เป็นไปได้
