แจ้งทราบ ย้าย blog แล้วครับ

แจ้งทราบ ครับ blog นี้ได้ย้ายไปที่ xomaod.com แล้วนะครับ ขอเชิญติดตาม เรื่องอัพเดท ล่าสุดที่นั้นได้เลยครับ ขอบคุณครับ 

กลอน สมัยนิยม

วันนี้ก็มี กลอน ตามสมัยนิยม มาฝากครับ สำหรับ บางท่านที่อาจงานเยอะ จนไม่ได้อัพเดทข่าวสารบ้านเมือง จึงขอสรุปเป็นกลอน ให้อ่านกันขำๆนะ

ซื้อ iPhone 5 มาเพิ่มความยาว
ดูละครแรงเงา เค้าแย่งสามี
ป๋าเฟอร์กี้ ดูซี้กรรมการ
เงียบนานๆ สงสัยไม่ช๊อต...


the voice thailand แฟนๆเฝ้ารอ
กสทช. ปล่อย 3G มีข้อติ
iPad mini ใกล้วางขาย
ปีนี้รอดตาย น้ำเหนือไม่มี ดีใจจุงเบย...

พนักงาน starbucks น่ารักจุงเบย

 










    สายๆ วันอาทิตย์วันนึง ผมได้รับ order จากแม่ว่า อยากกินบะหมี่หมูแดง เป็นมื้อเที่ยง โอเค ผมก็เลยขับรถออกจากบ้าน ภารกิจหลักก็คือ บะหมี่หมูแดง สองห่อ ให้พ่อกับแม่

แล้วจะซื้อที่ไหน ตอนเกือบๆเที่ยง จะหาซื้อบะหมี่หมูแดงมันไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะทั้ง ชายสี่หมี่เกี๊ยว หรือร้านบะหมี่หมูแดงอื่นๆ เวลาขาย prime time ของเขาคือเย็นๆ ถึง โต้รุ่ง

ก็เลยตัดสินใจ ไปหาซื้อที่ห้าง the walk ราชพฤกษ์ จำได้ว่ามันมี ร้านบะหมี่หมูแดง ข้าวหมูแดง ขายอยู่ในห้าง

ซื้อเสร็จสรรพ เตรียมกลับ ก็แวะซื้อกาแฟ starbucks กินซะหน่อย

ผมเดินเข้าไปสั่ง java chip frappuccino เมนูประจำ เพราะเมนูอื่นไม่เคยกินสั่งไม่เป็น

เหตุการณ์ปกติ ผมจ่ายเงิน รับ เงินทอนเสร็จพนักงานสาว ก็เอ่ยถามผมว่า

มาซื้อของหรอค่ะ

ผมพยักหน้า ครับ และ คิดในใจ อืมแปลกๆ

ทานอะไรหรือยังค่ะ พนักงานถามอีกครั้ง

ผมตอบ ทานแล้วครับ คิดในใจ ไม่ปกติและ เฮ้ย เกิดไรขึ้นวะ มัยวันนี้กุดูหล่อจัง มีสาวมาชวนคุย
เฮ้ย หรือเป็นเพราะว่า ขุนแผน ที่พ่อพึ่งให้มาแผลงฤทธิ์ เอ้า ไม่ได้แขวนมาไม่น่าจะเกี่ยว

ผมคิดไปคิดมา พร้อมกับกำลังจะเดินออกจากร้าน พนักงานสาวอีกคน กำลังถูพื้นร้านอยู่ ก็ทักขึ้นมาอีก

กลับแล้วรึคะ วันหลังแวะมาอีกนะคะ

ปิ๊ง ผม get และ มันต้องเป็น บริการเสริมใหม่ ให้พนักงานชวนลูกค้าคุยแน่นอน พนักงานสาวสองคน
ชวนผมคุย ด้วยประโยค พื้นๆ แบบนี้ อ๋อ แหม กุก็หลงดีใจ 555

เหตุการณ์ก็ผ่านไป ราวๆ สองเดือน ก็มีเพื่อนผมคนนึง โทรมาปรึกษาเรื่องงาน และตบท้ายลงด้วย เรื่อง น้องพนักงานที่ starbucks

เพื่อน : เฮ้ยอ๊อด วันนี้น้อง ที่ตาร์บัคส์ แม่งถามกู มาซื้อของเหรอคะ ทานข้าวหรือยังคะ เหี้ยน่ารักหวะ
ผม : อ๋อ มันเป็น policy ใหม่ ให้พนักงานชวนลูกค้าคุย อย่าคิดมาก
เพื่อน : policy พ่อง น้องเค้ามีใจสัส มึงแม่ง negative
ผม : ... เออ มึงหล่อ ตามสบาย
เพื่อน : คอยดู พรุ่งนี้เด้วกูไปซ้ำ
ผม : อืม โชคดี

สรุปว่า แนวคิดการบริการนี้ ได้ผล ก็ไม่รู้ว่าเพื่อนผมจะต้องไปซ้ำ อีกกี่แก้วกว่าจะได้เบอร์น้องคนนั้นสมใจ  

จ่า ไม่ เฉย

       
     วันนั้น เป็นวันทำงานธรรมดาๆ วันนึง ในเวลาเช้า แสงแดดรำไร

ผมกำลังเดินด้วยความเร็วคงที่ มุ่งหน้าสู่ตึก บริษัทที่ทำงานตามปกติ

แต่ในขณะที่กำลังจะถึงป้อมตำรวจจราจรเล็กๆ ป้อมหนึ่ง ก็มีจ่าคนนึงหันมามองที่ผม

ผม คิดในใจ หึ มองไรวะ กุแต่งตัวสุภาพปกติ หนวดเคราก็เพิ่งโกน แต่ผมก็ไม่ได้สู้สายตานั้นนานนัก มองตรงแล้วเดินต่อไป

คุณพระ จ่าคนนั้นเดินตรงมาที่ผมอย่างชัดเจน พอถึงตัวก็ล็อคเอาแขนซ้ายผมไว้

ผมคิดในใจ อะไรวะเนี่ย จะโดนยัดของรึป่าว แล้วจะมายัดอะไรโจ่งแจ้งกลางฟุตบาทอย่างนี้ ซวยแล้วกู

ความกลัว และความคิดของผม ยังไม่ทันจะจบ จ่าคนนั้นก็เอ่ยขึ้นเบาๆ ทะลุหูซ้ายของผมว่า ....


ลืมรูดซิบ......


จบกัน คดีพลิก หวังว่าเรื่องนี้ จ่าแกคงไม่ส่งไปรายการคดีเด็ด หรือ สะเก็ดข่าว